W dniu 20 lutego 2026 r. w Kancelarii Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej odbyło się spotkanie, zorganizowane przez doradcę Prezydenta RP – Panią Barbarę Sochę z udziałem Pana Posła Macieja Małeckiego oraz przedstawicieli środowiska Warsztatów Terapii Zajęciowej.
W rozmowach uczestniczyły również Pani Katarzyna Sławińska – Prezes Stowarzyszenia na Rzecz Innowacji i Edukacji oraz Pani Justyna Mortką – kierownik WTZ działającego przy naszym Stowarzyszeniu.
Tematem spotkania była aktualna sytuacja Warsztatów Terapii Zajęciowej w Polsce, kwestie finansowania, brak objęcia pracowników WTZ dodatkiem motywacyjnym
w wysokości 1000 zł brutto, a także planowane zmiany w przepisach dotyczących funkcjonowania warsztatów.
Podczas rozmów mocno wybrzmiało to, jak niezwykle ważne są działania realizowane przez WTZ. Warsztat Terapii Zajęciowej to nie jest zwykła placówka. To miejsce codziennej terapii, rehabilitacji społecznej i zawodowej, budowania samodzielności oraz odzyskiwania wiary we własne możliwości. To przestrzeń, w której osoby
z niepełnosprawnościami uczą się funkcjonowania w społeczeństwie, rozwijają kompetencje społeczne, komunikacyjne, zawodowe i życiowe.
Należy jasno powiedzieć, że w terapii i rehabilitacji nic nie dzieje się natychmiast. Bardzo często potrzeba miesięcy, a nieraz wielu lat systematycznej pracy, aby uczestnik nauczył się samodzielności, przełamał lęki, otworzył na innych ludzi, nauczył się podstawowych czynności dnia codziennego czy podjął aktywność społeczną. Każdy, nawet najmniejszy krok naprzód, jest efektem ogromnego wysiłku uczestnika, kadry i rodziny.
Dlatego proponowane rozwiązania zakładające ograniczenia czasowe uczestnictwa w WTZ należy ocenić jako krzywdzące i oderwane od realiów funkcjonowania osób
z niepełnosprawnościami. Nie można zamykać procesu terapii w sztywnych ramach czasowych, ponieważ każdy uczestnik rozwija się w indywidualnym tempie. Dla jednej osoby postęp następuje po kilku miesiącach, dla innej po kilku latach. Odebranie wsparcia
w momencie, gdy zaczyna przynosić efekty, byłoby głęboko niesprawiedliwe.
Podnieśliśmy również problem niewystarczającego algorytmu finansowania, braku systemowej waloryzacji środków oraz trudnej sytuacji wynagrodzeniowej kadry warsztatów. To właśnie pracownicy WTZ każdego dnia wykonują odpowiedzialną, wymagającą i niezwykle potrzebną pracę, a mimo to zostali pominięci przy dodatkach motywacyjnych przewidzianych dla systemu pomocy społecznej.
Podczas spotkania podkreślono, jak ważne jest prowadzenie dialogu ze środowiskiem WTZ oraz konsultowanie wszelkich zmian z praktykami, którzy na co dzień pracują z osobami z niepełnosprawnościami. To kadra warsztatów najlepiej zna realne potrzeby uczestników i ich rodzin.
Spotkanie miało charakter merytoryczny. Nasze argumenty zostały wysłuchane z uwagą. Wyszliśmy z poczuciem, że głos środowiska WTZ został usłyszany. Liczymy na kontynuację dialogu i dalsze rozmowy w duchu współpracy na rzecz stabilnego, sprawiedliwego i godnego systemu wsparcia osób z niepełnosprawnościami.
Warsztaty Terapii Zajęciowej zmieniają życie ludzi często po cichu, bez rozgłosu, ale skutecznie i trwale. Dlatego trzeba je wzmacniać, a nie osłabiać.
